Poradnik pacjenta

Poradnik pacjenta

Obecnie już od najmłodszych lat w szkołach uczy się dzieci, jak zachowywać się w przypadku, gdy osoba w naszym towarzystwie straci przytomność lub ulegnie wypadkowi. Zajęcia i szkolenia z tego zakresu przechodzi się w szkołach, na kursach oraz w zakładach pracy, teoretycznie więc każdy z nas powinien wiedzieć jak właściwie reagować, gdy ktoś potrzebuje pomocy. Z doświadczenia wiemy jednak, że w praktyce często wygląda to zupełnie inaczej. Brak doświadczenia, stres lub strach przed wzięciem odpowiedzialności za czyjeś życie mogą paraliżować i powodują, że w wielu przypadkach nie wiemy, co robić.

W tym miejscu opisujemy, jak powinna wyglądać współpraca z dyspozytorem medycznym w przypadku, gdy mamy wątpliwości co do stanu chorego lub poszkodowanego, który wymaga specjalistycznej pomocy medycznej.

Zadzwoń pod alarmowy numer Państwowego Ratownictwa Medycznego

Jest to konieczność. Z dyspozytorem medycznym można skontaktować się pod numerami:
– 999
– 112

Oba numery są bezpłatne, dlatego może je wykonać każda osoba mająca dostęp do telefonu. Taka rozmowa odbywa się według ściśle określonych procedur. Dyspozytor medyczny zadaje pytania, które mają na celu określić powód i pilność wezwania, oraz ustalić rodzaj zespołu, który zostanie wysłany na miejsce zdarzenia.

Pytania, które najczęściej zadaje dyspozytor medyczny:

1. Przede wszystkim, dyspozytor medyczny musi ocenić stan osoby poszkodowanej i ewentualne obrażenia, dlatego to właśnie tego dotyczą pierwsze pytania:
– Co się stało?
– Czy osoba poszkodowana jest przytomna i czy się rusza?
– Czy poszkodowany reaguje na ból lub dotyk?
2. Następnie powinniśmy udzielić dyspozytorowi medycznemu szczegółowych informacji o lokalizacji zdarzenia, podajemy dokładny adres lub charakterystyczne cechy krajobrazu i budynki, gdy nie możemy określić lub nie znamy adresu:
– Gdzie to się wydarzyło?
3. Należy udzielić także informacji o liczbie poszkodowanych osób, określić ich płeć i – przynajmniej orientacyjnie – wiek:
– Kto dokładnie potrzebuje pomocy?
4. Oczywiście, po przekazaniu najważniejszych informacji, powinniśmy również przedstawić siebie i zostawić dyspozytorowi numer telefonu, pod którym może się on z nami kontaktować w razie potrzeby:
– Kto dzwoni?
– Pod jakim numerem można się kontaktować?

 

O czym należy pamiętać?

Przedstawione wyżej pytania to oczywiście tylko wymagane minimum dające służbom medycznym pogląd na zaistniałąsytuację. Może się zdarzyć, że dyspozytor będzie chciał uzyskać od nas bardziej precyzyjnych, dodatkowych informacji. Niezależnie od rodzaju pytań i długości rozmowy, należy pamiętać, by nie ulegać emocjom, nie podnosić głosu i poganiać dyspozytora. Najlepszym rozwiązaniem będzie spokojne, wyraźne i precyzyjne odpowiadanie na pytania.